Via ad virtutem bona et brevis, est saeculi fuga.

Oportet, ut qui concupiscit iucorruptibilia, pro nihilo ducat corruptibilia.

Si veram desideras vitam, humanam mortem semper exspecta.

Praesentem vitam odio habeas, vides quippe ipsius totam absque ordine convolvi.

Ne desideres bona, quorum usus praeterit, et possessio deperit.

Rideto eos quibus res prospere succedunt, et infeliciter degentibus compatere; hoc enim mercedem, illud vero sapientiam comparat.

Exerce patientiam, eam, quam novimus exercuisse martyres, quandoquidem a nobis etiam conscientiae testimonium reposcitur.

Prae omnibus animam aestima, sicque virtutis cursus sine labore perficitur:

omnia namque corruptibilia sunt, anima vero immortalis; convenit igitur eam, quae mortis est expers, pluris facere quam corruptibilia.

Praepara te ad ea quae molesta sunt, et plura lucraberis.

Ne quaeras a Deo suavia, sed ea sola quae sunt utilia; illa enim requisitus Deus, non dat; si autem et acceperis, corrumpuntur.

Ne conqueraris de paupertate, haec quippe certatorem efficit a lege indistractum.

Ne oblecteris divitiis; nam curae quae de ipsis habentur, ut plurimum et contra animi sententiam, separant hominem a Deo.

Prope est finis; qui pigritat, ad flagra praeparetur.

Νοn procul est aestas; agrum igitur animae e spinis liberemus.

Nihil Deum latet, ita ut, dum peccamus, frustra Deum latere festinemus.

Prae hominibus verecundare angelos, multi nempe nobis astant; ideoque ab omni sejungere turpi actione.

Sollicitus esto de lance Judicis, et si quid tibi sordidum est tentationis saecularis, ejicietur.

Puta, otium, et requiem esse damnum, et festina facere quidpiam eorum quae a nobis sunt repetenda.

Semper cogita inconstantiam vitae, nihilque illorum quae in ea sunt, te poterit distrahere.

Splendida bona terrae nequaquam te delectent, quia temporaria sunt, hami namque exsistunt, animam veluti piscem decipientes, et retibus includentes.

Abstine a tentationibus, teque promptum exhibe ad fortitudinem.

Nunquam pauperem despicias lacrymantem, ne tuae orationis lacrymae despiciantur.

Sapientia, possessio est hominibus eximia, cumque sola sit hominibus, soli possidenti vult conjungi.

Virtus, tunica Dei est, ipsam texe, et eius evades vestiarius, qui terrarum induit orbem.

Quaecunque sunt super terram furto substrahuntur; operare tu coelestia, ista quippe digitos rapientium non subeunt.

Recusare oportet delicias, trahunt enim ad actus a quibus, post sobrietatem, gemitus procreantur.

Melius est abominari cogitationes amicas carnis corrumpunt enim corpus, et animam inquinant.

Neque bona terrena quis comparabit absque laboribus, cur igitur coelestia propter laborem declinamus?

Vis absque labore operari virtutem? cogita, quod labor temporarius est, et merces aeterna.

Quicunque ad inhonestas voluptates tabefacti, seu consumpti sunt, brevitatem fruitionis et prolixitatem supplicii computent.

Quam sordida, bestialis, ac stolida haec vita sit, jure merito, tum anima, tum rationalis meus, tum ii qui a semetipsis detrimentum perpessi sunt, lugere debent.

Omnia existima corruptibilia, virtutem vero esse incorruptibilem.

Neglige alia, quaecunque pecudis instar evadere faciunt hominem; ea vero perage quae te coelestem habere originem ostendere possunt.

Curam habeto virtutis, ipsa quippe Adamum exhibet Deum per sapientiam.

Contines ventrem? contine et linguam, ne per hunc fias servus, per illam vero liber evadas inutilis.

Dilige Deum, supra ipsum autem, ne sis addictus, seu affectione adhaereas domesticis; ne forte secundum ejus vocem, eo, uti non vis, indignus comperiaris.

Constanter perfer tribulationes ac aerumnas; in ipsis quippe certantibus plectitur corona.

Beata res est male pati, at male facere miserrimum est; qui namque patitur, fit Christi haeres; qui vero male facit, diaboli evadit cohaeres.

Bonus est jejunii panis; quandoquidem liber est a voluptatum fermento.

Sancta est ara orationis, quia trahit ad nos Sanctum sanctorum.

Ne censeas justitiam esse virtutis appendicem; nam absque illa omnis actio est impura.

Si dissemines pauperibus, tua dissemina, aliena quippe sunt zizaniis amariora.

Misericors caecus est, nisi fuerit justus, dum agrum excolit, quem metere minime potest.

Semper quidem exspecta mortem, at ne timeas; utrumque enim vera est nota philosophiae.

Virtutis figuram indue, non ut decipias, sed ut adjuves aspicientes.

Dicere oportet honesta eum etiam, qui eadem non facit honesta, ut incipiat opera, reveritus sermones.

Si coelum desideras, nihil tibi, et terrae, nec enim ista sinit ad illud evolare.

Ne ditescere velis causa mendicis charitative opitulandi; Deus enim lege sancivit, quod Justus e propriis [al. e juste partis] misereatur.

Si poculum aquae frigidae justificat misericordem, quanta succedet retributio ei qui mendicis omnia dispergit?

Patres virtutum sunt castitas, et compassio; igitur sine hac, vel illa non licet sub Christo militare.

Ne compassionem negligas,

opus enim, quod ex ipsa processit, exhibuit hominibus eum, qui propter nos carnem suscepit.

Ne dicas: Ultionem sumam de inimico; judicem enim justum obtinuimus in coelo.

Ne velis locupletari, neve gloriae causa aestimari; sunt quippe ista saeculi corruptio, nos autem non sumus ut corruptibiles.

Super demortuo ne lugeas, communis namque est via, et qui pervenit, est beatus.

Peccantem defle, non autem mendicantem; iste quippe coronatur, ille vero punitur.

Ride quidem vitae rotam inordinate volutam; at eam cave rotam, in quam devolvuntur ii qui dormitant in ipsa.

Multa cum Deo loquere, et paucissima cum hominibus; legis autem meditatione utraque prospere patrabis

Lacryma orationis lavacrum bonum est animae, sed post orationem memento cujus gratia lacrymatus es.

Potentes saeculi ne praedices beatos; potentes namque potenter tormenta patientur; unde ipsi judicem habebunt austeriorem.

Oportet Adamum laborare; nos vero in lege laborantes lucrabimur retributionem.

Necesse est ut haeredes Evae afflictentur; at quando afflictiones cum gratiarum actione toleramus in benedictionem nobis commutatur maledictio.

Conscientia utere veluti lucerna ad actiones tuas; demonstrat enim ista quales in vita bonae sunt.

Nos ipsos judicemus, et Judex reconciliatus est; gaudet enim ut bonus, dum videt peccatorem onus dispergentem.

Si quid sordidum factum fuerit poenitentia perluamus; debemus namque puram imaginem architectari.

Antequam denudemur, animae ulcera curemus, ut flagella, seu divinam ultionem vitando lucremur.

Quemadmodum vincti difficulter gradiuntur, ita saeculo impliciti, purum virtutis curriculum non perficiunt.

Oportet odisse peccatum, sic enim ex ipsius reti celerius quis exibit, etsi in illud fuerit delapsus.

Qui non odit peccatum, etsi minime faciat peccatum, inter peccatores iudicatur.

Super proximo peccante geme, ut et super teipso gemas, omnes enim sumus peccatis obnoxii.

Commemora Judicis amicum, qui lapsus est, tuumque illinies vulnus; remedium quippe consilii commune est.

Cum dicturus aut facturus es aliquid, curam gere defensionis paulo post adhibendae sicque a timore correctus, eris temperans.

Time peccati supplicium, et dedecus non sustineas; molestia namque utriusque immensa.

Futurorum bonorum, et pulchritudo, et multitudo infinita; ista vero sunt umbra, et fumus, et bullae.

Ne semines male, quia prope imminet aestas, et spinarum agricolam ignis exspectat.

Hypocritae, seu simulatores, avidi plus habendi, voluptatibus dediti, rosae sunt saeculi; sed tantillum exspecta, inspiciesque conculcatam herbam.

Omnis actio mala diabolum obarmat, obarmatus autem molestiis afficit eos qui ipsum armarunt.

Vis ut inimicus debilitetur? peccatum praescinde, sicque aliis denudatus ille, veluti passerculus, deluditur.

Vae impio, quia, quando illuminantur omnes, tunc ille obtenebratur.

Vae blasphemo, alligatur nempe ipsi lingua, et ullo modo se defendere apud Judicem non potest.

Vae iniusto, ad Judicem quippe austerum, justumque abit legislatorem.

Vae alienorum avido, divitiae ipsum fugiunt, et ignis suscipit.

Vae pigro, quaeret tempus, quod male iusumpsit.

Vae superbo, quando sepulcrum ingressus fuerit, quisnam exsistat, edocetur.

Vae meretricum amatori, inquinanti vestem nuptialem, jam quoque e regiis nuptiis ejicitur cum dedecore.

Vae contumelioso, et cum ipso simul ebrioso, quia cum homicidis collocantur, et cum adulteris puniuntur.

Vae luxurianti parvo tempore, is, quasi vitulus ad occisionem destinatus, impinguatur.

Vae hypocritae, seu simulatori, pastor ipsum abnegat, et lupum judex demonstrat.

Beatus, qui per angustam viam iter facit, coronam quippe gestans coelum ingreditur.

Beatus, qui voluptates conculcat, tremunt enim daemones coram ipso.

Beatus, qui purus est virtute caretque simulatione in anima, quia judicaturus est mundum, non vero a mundo judicandus.

Beatus, qui sublimem agit vitam, sensum vero humilem; Christum etenim imitatur, cumque ipso considet.

Beatus, cujus a lingua lex minime deficit, ab ejus namque tabernaculo Deus nequaquam separatur.

Beatus, qui plurimis benefacit, multos enim, dum judicatur, inveniet advocatos.

Beatus, qui non adulterat virtutem; quia judicis non illuditur ventilabrum.

Beatus, qui actiones suas adornat, antequam appareat ignis quo probantur omnia.

Beatus, qui ad futuram vitam festinat; res namque praesentes redolent corruptionem, et ad mortem trahuntur.

Beatus, qui dispergit improba, quae congregavit, et purus puro Judici astat.

Praecipuum autem, summumque sermonis est. Anima ne sis negligens; nam paulo post subibis lancem tremendi judicii Christi Dei nostri.