1
section
1
Initium salutis est, sui ipsius accusatio.
2
section
2
Satius est temere mittere lapidem, quam verbum.
3
section
3
Fac omnibus, quemadmodum tu vis omnes (facere tibi).
4
section
4
Iusticiam magis opere quam verbo exerce.
5
section
5
Pius est, non qui multorum miseretur, sed qui neminem injuria afficit.
6
section
6
Satis est humi cubantem vivere, & bono esse animo, quam perturbatum in aureo lecto.
7
section
7
Dulcis ille amicus est, qui animam pascit.
8
section
8
Deum verbis quidem lauda, operibus cole, & cogitatione honora.
9
section
9
Sacerdotem facit intelligentia, & vita, & morum integritas.
10
section
10
Pessima res est, omnibus servire turpitudinibus.
11
section
11
Verbo virtutem doceto, opere autem eandem declara.
12
section
12
Non habere virtutem praeclarum putato, sed quemadmodum decet (ea uti).
13
section
13
Legem honorans, iuxta legem vives.
14
section
14
Hospes ille est, cui sordent mundana.
15
section
15
Invidus seipsum mulctat. qui enim adversus alterum loquitur, seipsum inscius malis afficit.
16
section
16
Diviti neque adulare, neque eumdem irrita.
17
section
17
Vinum roborat corpus, animam autem verbum Dei.
18
section
18
Cibis utere non dulcibus, sed salutaribus.
19
section
19
Si conaris placere vulgo, vulgo similis fias.
20
section
20
Super omnia autem mortifica, corpus tuum.
21
section
21
Ille laboriosus est, cui non tempus superat.
22
section
22
Ne recipito Christiani homini formam tantum, sed animae potius prudentiam.
23
section
23
Culpam transferre in Deum non culpandum, peccatum est.
24
section
24
Aurium et linguae magnum est periculum.
